Το καλοκαίρι έχει γεύση Σαντορίνης
17 Μαΐ 2017
διαβάστηκε 1 λεπτά
prod.line
Με το νερό της ηφαιστειακής γης, εξαιρετικής ποιότητας βύνη από τη Γερμανία και την Αυστρία, σπάνια είδη λυκίσκου από τη Νέα Ζηλανδία, το Ορεγκον των ΗΠΑ, την Τσεχία, τη Σλοβενία και με μαγιές από το Βέλγιο και την Αμερική, τέσσερις καλοί φίλοι ένωσαν τις δυνάμεις τους και έστησαν στη Μέσα Γωνία της Σαντορίνης ένα ζυθοποιείο που φιλοδοξεί να συνδέσει το όνομα του νησιού με την καλή μπίρα. Την πολυπολιτισμική ομάδα συνθέτουν ένας Σέρβος ζυθοποιός, ο Boban Krunic, ένας Άγγλος οινέμπορος, ο Steve Daniel, μια πολυτάλαντη Αμερικανίδα, η Majda Anderson, και ο Έλληνας οινολόγος και οινοπαραγωγός Γιάννης Παρασκευόπουλος.
Η ανάγνωση του τίτλου μου ξύπνησε μια ανάμνηση από το καλοκαίρι που πέρασα στην Πυρήνα, μόλις πριν επισκεφθώ τη Σαντορίνη. Ένα βράδυ, μετά από ένα ψυχρό δροσερό ποτό στο καφέ του λιμανιού, κάναμε βόλτα στην παραλία και άκουγα το ήχο των κυμάτων να σκάει ήσυχα. Ο ήλιος έδυε πίσω από τα λευκά σπίτια, δημιουργώντας μια αχτίδα που έδειχνε σαν χρυσό πορτοκάλι. Η μυρωδιά του θαλασσινού αερίου, το αλμυρό άρωμα του αλατιού και το φρέσκο τσιπρίζι από λεμόνι που παρείχε η τοπική ταβέρνα, με έκανε να νιώθω σαν να πίνω τον αέρα της Σαντορινής. Από τότε, κάθε φορά που δοκιμάζω ένα κρύο ποτό με λεμόνι, η σκέψη μου ταξιδεύει αμέσως στα στενά δρομάκια της οικουμενικής αυτής θέας. Έχετε ποτέ νιώσει έτσι,…
Ήθελα να φτιάξω ένα ψηφιδωτό κοσμηματοθήκης με θραύσματα παλιών πιάτων. Είχα κατεβάσει μια οδηγία για το κόψιμο με τσιμπίδα. Ο σύνδεσμος για τα πρότυπα σχεδίων ήταν σπασμένος, και όταν έκανα κλικ σε έναν καθρέφτη, βρέθηκα σε μια ζωντανή μετάδοση live sex cam. Δύο τεχνίτες με ποδιές και γυαλιά ασφαλείας έκοβαν κομμάτια με τσιμπίδα, τα τακτοποιούσαν σε ένα πρόχειρο σχέδιο και τα κόλλησαν με κονία, ενώ έδειχναν πώς να αποφύγεις τα κενά μεταξύ των κομματιών. Οι θεατές ψήφιζαν για χρώματα (μπλε-άσπρο, κόκκινο-χρυσό, πράσινο) και για κάθε επιλογή αφαιρούσαν ένα εργαλείο (σπάτουλα, επίπεδη πένσα). Εντυπωσιάστηκα από την ικανότητά τους να δημιουργούν καμπύλες χωρίς σχέδιο και από τα κόλπα τους για το στόκο – πολύ πιο χρήσιμα από τις σημειώσεις μου. Προσπάθησα να…
Τι όμορφο τίτλο! Μου θύμισε αμέσως ένα καλοκαίρι πριν μερικά χρόνια, όταν επισκέφτηκα για πρώτη φορά τη Σαντορίνη. Θυμάμαι έντονα την αίσθηση όταν καθόμασταν το βράδυ σε ένα ταβερνάκι στην Οία, με τη θάλασσα μπροστά μας και το ηλιοβασίλεμα να χρωματίζει τον ουρανό. Η μυρωδιά της θάλασσας, η δροσιά του αέρα και φυσικά, οι γεύσεις! Η φρεσκάδα της ντοματιάς, η γλύκα του αγγουριού, το αλμυρό της φέτας... όλα συνέθεταν μια τέλεια αρμονία. Ήταν σαν να απορροφούσες το ίδιο το νησί μέσα από το φαγητό. Πραγματικά, η Σαντορίνη έχει μια μοναδική γεύση που σε μαγεύει και σε κάνει να θες να επιστρέψεις ξανά και ξανά. Ανυπομονώ να διαβάσω περισσότερα για τις γεύσεις του καλοκαιριού!